احیای ماموت های منقرض شده به کمک استخراج ژنتیکی

نوشته شده توسط:محمود ابراهیمی | ۰ دیدگاه

تیمی از پژوهشگران دانشگاه هاروارد در تلاش هستند تا با استفاده از دی ان ای استخراج شده از فسیل های یخ زده ماموت های سیبری و ترکیب آن با نمونه فیل های آسیائی، نمونه دو رگه فیل- ماموت را در رحم مصنوعی ایجاد کرده و ماموت ها را به عرصه حیات بازگردانند.

 از پژوهشگران دانشگاه هاروارد در تلاش هستند تا با استفاده از دی ان ای استخراج شده از فسیل های یخ زده 

 

ماموت ها که گونه ای از فیل های پشم دار ماقبل تاریخ محسوب می شوند در حدود ۴ هزار سال پیش منقرض شده و پژوهشگران دلیل آن را موارد مختلفی چون تغییرات آب و هوائی و شکار بی رویه توسط انسان ها می دانند. تاکنون در مناطق متعددی از نیمکره شمالی نمونه های فسیل شده و یخ زده ماموت های مختلفی کشف شده که برخی از آنها در شرایط مناسبی باقی مانده اند و پژوهشگران در تلاش هستند تا با استفاده از این فسیل ها بتوانند با ایجاد لقاح مصنوعی، موجود دورگه ای متشکل از فیل های امروزی و ماموت ها را بازسازی کرده و به عرصه حیات بازگردانند.

 بر اساس گزارشی که به تازگی در گاردین منتشر شده است، پژوهشگران دانشگاه هاروارد در تلاش هستند تا با استفاده از ابزارهای ویرایش حلقه های ژنتیکی و طی دو سال آینده، گونه ای از ماموت های منقرض شده را به عرصه حیات بازگردانند. در همین رابطه جرج چرچ از پژوهشگران دانشگاه هاروارد می گوید: این موجود در واقع بیشتر شبیه فیل خواهد بود و برخی از ویژگی های ماموت را نیز خواهد داشت. این ویژگی های مرتبط با ماموت ها عبارتند از: گوش های کوچک، چربی های زیر پوستی، بدن پشمالو و قابلیت تطبیق پذیری با آب و هوای سرد.

گفتنی است پیش از این پژوهشگران موفق به استخراج دی ان ای سالم ماموت ها از فسیل های کشف شده در منطقه سیبری شده بودند و قرار است این دی ان ای به سلول های فیل های آسیایی الحاق شده و نتیجه مورد نظر به دست آید. البته گفتنی است این عملیات در آزمایشگاه و شرایط شبیه سازی رحم فیل ها انجام خواهد شد و دانشمندان تمایلی ندارند تا این آزمایش را روی یک فیل ماده آسیائی که در خطر انقراض قرار دارد انجام دهند.

به گفته پژوهشگران، افزودن توانائی ماموت ها به فیل های آسیائی می تواند موجب تقویت و افزایش توانائی های آن ها شده و همچنین فیل های منقرض شده سیبری و ماموت ها را بار دیگر احیا کرد. پیش از این تیمی از پژوهشگران دیرینه شناس دانشگاه میشیگان با بررسی و مطالعه نحوه زندگی؛ رشد، تغذیه، تولید مثل و فواصل بین دوران آبستی ماموت ها اطلاعات ارزشمندی به دست آوردند. در این تحقیقات ترکیب ایزوتوپ های ۱۵ ماموت که به بازه زمانی ۴۰ هزار تا ۱۰ هزار سال پیش تعلق داشتند، بررسی و آنالیز شد. این ماموت ها عمدتا در زمان مرگ بین ۳ تا ۱۲ سال سن داشتند.

این تلاش پژوهشگران آمریکائی را نمی توان نخستین تلاش در این زمینه دانست و تیمی از پژوهشگران روسیه با همکاری کره جنوبی نیز با هدف ساخت نمونه مشابه و باز زنده سازی، در حال تلاش جهت استخراج هسته سلولی و دی ان ای باقی مانده در بقایای یک فسیل ماموت هستند . نخستین تلاش ها در این زمینه با شکست رو به رو شده است.

یکی از بهترین و سالم ترین نمونه ماموت های کشف شده که به پژوهشگران امکان استخراج دی ان ای را داد؛ ماموتی از نوع Malo lyakhov بود که در سال  ۲۰۱۳ در منطقه یاکوتیا(Yakutia) کشف شد. گفتنی است بر اساس نظریات علمی، استخراج و تکثیر هسته سلول های جانوران به منظور تولید آن ها امکان پذیر است ولی به صورت عملی هنوز بشر قادر به انجام این مهم نشده است. جزئیات بیشتر در نشریۀ AAAS منتشر شده است.

    هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است.

ارسال نظر برای این مطلب غیر فعال شده است!